اولین ماه رمضون گل پسری

امسال اولین ماه رمضونی هست که  خانواده ما سه نفره شده و تجربه ای جدید و شیرین و در نوع خودش سخت.

از اونجایی که گل پسر بابا حسابی شیطنت  هاش زیاد شده و مامان دیگه از عهده ی کنترل کردنش خارج شده همسر مهربون مجبوره تمام وقت که خونه هست دنبالش بدوه که نکنه یه موقع کار خطرناکی انجام بده تمام شیطنت های پسری یه طرف و بنده خدا بابا و ماه رمضون هم یه طرف.

من تو آشپزخونه مشغول آماده کردن افطار برای همسرجان و  آراد در حال چرخ زدن توی اتاق خواب بعد راهرو بعد پذیرایی بعد آشپزخونه البته بعضی از اوقات دستشویی و حموم هم بی نصیب نمیمون و تا اوضاع رو مناسب ببینه یا تو دستشویی شیرجه میزنه و یا تو حموم  و صد البته همون گلدون بینوای معروف که عکسش رو تو دو تا پست قبلی گذاشتم و  همسر مهربان هم بی حال در حال دویدن دنبال گل پسری.

تازگی ها یاد گرفتی میری میز تلویزیون رو میگیری و سرپا میشی و برای اینکه تعادلت رو حفظ کنی شروع میکنی به گاز گرفتن تلویزیون. بعد هم  تلاش برای اینکه دستت به صفحه ی تلویزیون برسه و خرابکاری که تو این مرحله ما وارد عمل میشیم و از بقیه اتفاق ها جلوگیریئ میکنیم.

این روزا دیگه حسابی حرفه ای چهاردست و چا میری البته هنوز هم وقتی خسته میشی سینه خیز میری.

هر جای بلندی رو که میبینی تلاش میکنی که بگیری و بلند بشی.

از دست زدنت که دیگه نگو  ددددددددددد

یاد گرفتی بای بای کنی.

مامانی می گفت دیروز بعد از اینکه بابایی رفته بیرون اول شما یه کم دنبالش جیغ کشیدی که من رو هم ببر ولی بعد ازاینکه بابا رفت و در رو بست شروع کردی براش بای بای کردن. الهی من قربونت برم جوجوی ناز ما

همچنان عاشق مو هستی و تا میبینی کسی خوابیده و حواسش نسیت چنان شیرجه ی جانانه ای به سمت موهاش میزنی که نگو.

تازگی ها یاد گرفتی که همه چیز و همه کس رو چنگ بگیری وای وای وای خیلی کار بدی پسرم.

و اما اما اما امان از دست گاز گرفتن های پسر که تمومی نداره و هر روز هم بیشتر از دیروز میشه.

وقتایی که گرسنه ای با گفتن م م م م  به سمت آشپزخونه روونه میشه.

گل پسرم آقاست و هر روز شیرین تر از دیروز.

خدایا بخاطر نعمتت ممنون و متشکر